دریافت نوبت از مراکز درمانی تامین اجتماعی

از طریق این بخش می توانید از مراکز درمانی تامین اجتماعی کل کشور نوبت دریافت کنید کافیست نام استان خود را انتخاب کرده و وارد سامانه شوید

دریافت نوبت

در مورد تامین اجتماعی بیشتر بدانید

تاریخچه تأمین‌اجتماعی در ایران
سابقه اقدامات معطوف به تحقق و شکل‌گیری تدریجی “نظام تامین‌اجتماعی” در ایران، به تصویب اولین قانون استخدامی کشوری در سال 1301 باز می‌گردد که طی آن، برای نخستین بار، سازوکاری حداقلی برای بازنشستگی مستخدمین دولتی به وجود آمد. تحولات بعدی، ازجمله تصویب «لایحه قانونی بیمه‌های اجتماعی کارگران» در اواخر سال 1331 و در دوره نخست‌وزیری دکتر محمد مصدق و تاسیس سازمان مستقلی به نام «سازمان بیمه‌های اجتماعی کارگران» در نهایت به تصویب «قانون تأمین‌اجتماعی» در تیرماه 1354 و تشکیل «سازمان تأمین‌اجتماعی» منجر شد که می‌توان آن را آغازگر تحولی نو در نظام تأمین‌اجتماعی کشور دانست. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال 1357، تلاش برای توزیع عادلانه ثروت‌های عمومی در کنار محترم شمردن اصل مالکیت فردی، در اصول متعدد قانون اساسی و به‌ویژه در اصل 29 متجلی شده و برخورداری از “تامین‌اجتماعی” به‌عنوان یکی از حقوق بنیادین آحاد شهروندان فارغ از تفاوت‌های قومیتی، جنسیتی و نژادی و نیز به‌عنوان تکلیف حکومت در برابر مردم، به رسمیت شناخته شده است. سازمان تأمین‌اجتماعی که به موجب قانون مصوب سال 1354 تاسیس شده، در حال حاضر به عنوان مهم‌ترین و محوری‌ترین سازمان فعال در حوزه بیمه اجتماعی و بازنشستگی کشور؛ بیشترین تعداد بیمه‌شدگان، بازنشستگان و مستمری‌بگیران را در کشور تحت پوشش حمایت‌های متنوع خویش قرار داده است.
خدمات و تعهدات سازمان تأمین‌اجتماعی
همانگونه که در قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین‌اجتماعی – مصوب سال 1383 مجلس شورای اسلامی – اشاره شده، سه قلمرو متمایز “حمایتی”، “امدادی” و “بیمه‌ای” برای نظام جامع تامین‌اجتماعی کشور تعریف شده که سازوکارها و نحوه تامین منابع در این سه قلمرو، کاملا متمایز و متناسب با شرح وظایف و ماموریت‌های تعریف شده برای هر قلمرو است. براساس این ساختار، در قلمرو بیمه‌ای، تاکید اصلی بر نقش‌آفرینی سازمان‌های بیمه‌گر و تامین منابع از محل مشارکت افراد ذی‌نفع است و منابع این بخش، درواقع جزو حق‌الناس و متعلق به تک‌تک افراد مشارکت‌کننده به‌شمار می‌رود و نقش دولت در این بخش، تنظیم‌گری، نظارت و تضمین استمرار خدمات سازمان‌های بیمه‌گر است. سازمان تامین‌اجتماعی، به‌موجب اساسنامه و قوانین حاکم بر فعالیت آن، یک سازمان بیمه‌گر اجتماعی است که مأموریت اصلی آن پوشش کارگران مزد و حقوق‌بگیر (به‌صورت اجباری) و سایر صاحبان حرف و مشاغل آزاد (به‌صورت اختیاری) است. این سازمان، یک نهاد عمومیِ غیردولتی است که بخش عمده منابع مالی آن از محل اخذ حق‌بیمه‌ها (با مشارکت بیمه‌شده و کارفرما) تأمین می‌شود و متکی به منابع دولتی نیست. تکیه‌گاه اصلی این سازمان، مشارکت سه‌جانبه کارفرمایان، بیمه‌شدگان و دولت در عرصه‌های مختلف سیاستگذاری، تصمیم‌گیری‌های کلان و تأمین منابع مالی است. سازمان تامین‌اجتماعی همچنین با هدف پایداری منابع و حفظ و ارتقای ارزش ذخایر و دارایی‌های ذی‌نفعان، سرمایه‌گذاری‌ در بخش‌های مختلف اقتصادی را نیز با رعایت اصولی چون شفافیت، پاسخگویی، پرهیز از بنگاه‌داری و سرمایه‌گذاری در بخش‌های اقتصادی با ریسک اندک در دستور کار دارد. تعهدات سازمان تامین‌اجتماعی در قبال بیمه‌شدگان و مستمری‌بگیران را قانون تعیین کرده است و به‌طور کلی تعهدات این سازمان، به دو بخش تعهدات کوتاه‌مدت و تعهدات بلند‌مدت تقسیم می‌شود. مجموعه حمایت‌هایی که از سوی سازمان تأمین‌اجتماعی درخصوص بیمه‌شدگان در قالب تعهدات کوتاه‌مدت صورت می‌گیرد، شامل حمایت‌های درمانی در موارد بیماری، بارداری و حوادث، پرداخت غرامت دستمزد ایام بیماری، پرداخت مقرری بیمه بیکاری، پرداخت غرامت دستمزد ایام بارداری، پرداخت غرامت نقص عضو مقطوع، پرداخت هزینه سفر و اقامت بیمار و همراه، مشارکت در تأمین هزینه پروتز و اروتز، پرداخت کمک هزینه ازدواج و پرداخت هزینه کفن و دفن به بازماندگان بیمه‌شده متوفی است. در کنار حمایت‌های کوتاه‌مدت بیمه‌ای و درمانی که هر بیمه‌شده و افراد تحت تکفل وی از اولین روز بیمه‌شدن و درصورت تحقق شرایط مقرر در قوانین و مقررات، استحقاق بهره‌مندی از آنها را خواهند داشت، مجموعه حمایت‌هایی که از سوی این سازمان در قالب تعهدات بلندمدت برای بیمه‌شدگان، طراحی شده است، عمدتا مشتمل بر پرداخت مستمری بازنشستگی، پرداخت مستمری ازکارافتادگی کلی، پرداخت مستمری ازکارافتادگی جزیی، پرداخت مستمری بازماندگان و پرداخت مزایای نقدی، غیرنقدی و عیدی مستمری‌بگیران مانند کمک عائله‌مندی، کمک هزینه اولاد، عیدی و … است.
سازمان تامین‌اجتماعی و تاثیرپذیری از تحولات کلان اقتصادی و اجتماعی
سازمان تامین‌اجتماعی با تعریفی که از آن ارائه شد؛ حسب ماموریت قانونی تعریف شده برای این سازمان، یکی از نهادهای موثر در تحقق آرمان عدالت اجتماعی است که از طریق بازتوزیع درآمدها و پوشش ریسک‌های اقتصادی و اجتماعی اقشار مولد جامعه، در حال حاضر متولی حمایت از بالغ بر نیمی از جمعیت کشور است. این سازمان، همانگونه که گفته شد، هم‌اکنون مهم‌ترین حلقه در نظام بیمه اجتماعی و بازنشستگی کشور محسوب می‌شود و می‌توان آن را یکی از مهم‌ترین و در عین حال بزرگ‌ترین سازمان‌های اجتماعی کشور دانست که به اتکای منابع حاصل از مشارکت شرکای اجتماعی (کارگران، کارفرمایان و دولت) وظیفه خطیر صیانت از معیشت و سلامت اقشار مولد جامعه و خانواده تحت‌تکفل آنان را بر عهده دارد. توجه به این نکته ضروری است که نظام بیمه‌های اجتماعی که سازمان تامین‌اجتماعی نیز در این حوزه از نظام جامع رفاه و تامین‌اجتماعی کشور در حال فعالیت است، هرچند همواره مورد حمایت دولت‌ها و حاکمیت‌های توسعه‌خواه است، اما در زمینه تامین منابع، متصل به اقتصاد کلان کشورها و دسترنج تولیدگران و متاثر از شرایط کلان اقتصادی و اجتماعی جوامع است. در واقع این سازمان، در تامین منابع مالی برای تدارک خدمات حیاتی خود به پیشقراولان جبهه‌های تولید و توسعه کشور، به شدت متاثر از تحولات کلان اقتصادی و اجتماعی است؛ به‌نحوی‌که رکود، تورم، بیکاری و دیگر مشکلات اقتصادی، موجب کاهش منابع ورودی در قالب حق بیمه شاغلان و افزایش مصارف و هزینه‌های این سازمان در قالب مقرری بیمه بیکاری، خدمات درمانی، انواع مستمری‌ها و … شده و در نقطه مقابل؛ رونق اقتصادی و رشد اشتغال، موجب افزایش توان مالی این سازمان برای حمایت موثر از اقشار تحت پوشش می‌شود.
بیانیه مأموریت سازمان تأمین اجتماعی
سازمان‌تأمین‌اجتماعی، یک نهاد عمومی غیردولتی بین نسلی، با هویت اجتماعی اقتصادی در گستره عمومی، جامع‌ترین و محوری‌ترین ارائه‌دهنده حمایت‌های قانونی تأمین اجتماعی مبتنی بر اصول بیمه‌های اجتماعی است. این نهاد، دارای استقلال اداری و مالی است و بر اصل سه‌جانبه‌گرایی کارگر، کارفرما و دولت اتکاء دارد. این سازمان با اجرا، تعمیم و گسترش انواع بیمه‌های اجتماعی ودرمانی در چارچوب الزامات قانونی و مبتنی بر محاسبات بیمه‌ای، نقشی اساسی در پشتیبانی از نیروی کار در فرایند توسعه پایدار کشور، براساس الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت و تعمیق احساس امنیت اجتماعی – اقتصادی به عهده دارد. سازمان، با تکیه بر سرمایه‌های انسانی به عنوان مهمترین مزیت راهبردی و با استفاده از آخرین دستاوردهای علمی و فناوری‌های نوین از طریق حضور پویا و اثربخش در فضای کسب و کار، خود را متعهد به شفافیت و پاسخگویی و انجام بهنگام تعهدات قانونی به ذینفعان و صیانت از منابع و ارتقای ارزش ذخایر خود می‌داند.